Litratong Pinoy: Paboritong Litrato

Magandang Biyernes mga ka-LP! Kamusta kayo? Ang inet diba? Bago ang lahat ay gusto kong bumati ng Happy Birthday sa Litratong Pinoy! Yehey! Isang taon na ang LP at sana ay matagal pa tayong magkasama-sama!

Narito ang lahok ko para sa linggong ito…

Ito ang pinaka-bagong paborito ko na litrato na aking kinunan. Siyempre pa at Lomo na naman yan… hanggang plastic na kamera lang kase ang kaya kong bilhin. Haha! Kuha ito sa Punto Miguel sa Anilao, Batangas noong isang, isang linggo. Sobrang tirik ng araw niyan. Talagang iba na ang panahon ngayon. Naalala ko noong 2000-2001, kung saan halos linggo-linggo ay nasa Anilao kami, kahit maghapon kami lumangoy at magpaaraw ay hindi naman ako masyadong umiitim. Pero ngayon, halos dalawang oras lang ako naka-bilad sa araw at nasunog agad ang aking balat, as in sunog.

Ang tawag dun sa mga butas sa gilid ay “sprockets.” Ang film kse talaga para sa Holga ko na camera ay ang 120 format. Mas malaki ito kesa sa karaniwang 35mm film kaya’t pag ginamitan ng 35 ang Holga ay nasasakop ng isang frame pati yung mga butas sa gilid nung film. Naintindihan niyo ba? Pasensiya na at magulo talaga ko magpaliwanag. Haha! Kita din pati yung mga numero at detalye nung film na ginamit ko.

Wala din akong proseso na ginawa para maging ganyan ang kulay at itsura ng larawan. Diba’t napaka-old school ng dating? Haha! Kaya ulet naging ganyan yan ay gumamit ako ng slide film at pina cross-process ko eto. Magkaiba kse ang kemikal na ginagamit pag develop ng ordinaryong colored film at slide fim. Pag cross-process ay gagamitin nila ang kemikal na dapat ay para sa colored film para i-develop ang slide film. At yan ang kinalabasan, ang kakaiba niyang kulay at depende din yan sa brand ng film na ginamit.

Sana ay nagustuhan niyo ang lahok ko ngayong linggong ito. Salamat sa pagbisita!

——————————

Before anything else… Happy 1st Birthday Litratong Pinoy!!! Yay!

This is my entry for this week… my newest favorite photo that I took. Again, this is lomo because plastic cameras are all that I can afford. Haha! This photo was taken ac ouple of weekends ago at Punto Miguel in Anilao, Batangas. The sun was so hot that day and the weather has really changed. I remember when we used to go Anilao almost every weekend way back in 2000-2001, even if we stay out in the sun for almost the whole day, I didn’t get sunburned very much. But this time, I only stayed out for about a couple of hours and I was already burnt, and I mean burnt and not just tanned.

The holes on the sides of the photo are called sprockets. The Holga camera uses a 120 film format. It is bigger than the common film we use, the 35mm, that’s why when you use a 35 film on a Holga, the frame is bigger than the film itself so the photo occupies even the sprockets of the film. You can even see the details of the film I used.

I also didn’t edit the photo. Again, I used a slide film and had it cross-processed. It was developed using chemicals intended for ordinary colored film.

Posted: April 3rd, 2009 under Holga 120GCFN, Litratong Pinoy, Photography, Sprockets.
Tags: Anilao, Punto Miguel, Sprockets

Comments